به وبسایت پرتال جامع افق خوش آمدید

تبلیغات

مطالب این تارنما با استفاده از اسکریپت هوشمند خبرخوان افق گردآوری شده است . درصورت مشاهده محتوای نامربوط لینک مطلب را گزارش دهید .

تبلیغات






قصیده ای خدایی - زنده یاد عزت الله کوثری فر

به نام خداوند بخشنده مهربان                                                       به نام خدایی که بخشیده جان

به نام خدایی که داده توان                                                           به نام همان قادر مهربان

به نام همان که جهان آفرید                                                         کسی تا به حال صورتش را ندید

ولی در جهان هر چه آمد پدید                                                     ز پیدا و پنهان خودش آفرید

خدایی که از دور پیدا بود                                                           ز نورش جهانی هویدا بود

خدایی که از آسمان تا زمین                                                        هزاران ستاره ز نورش ببین

یکی بر یکی نور ساطع کند                                                         یکی بر دگر ماه کامل کند

یکی آسمان را فروزان کند                                                          یکی کهکشان را نمایان کند

هزاران ره آسمانی چنین                                                            هزاران گهر گر توانی ببین

ولی تا کنون کس که پیدا نشد                                                    گلی در گلستان هویدا نشد

بگویم که در عالم بیکران                                                           چنین بود و آنجا نباشد جهان

خدایی که از دور ناظر بود                                                          همان که خودش نیز قادر بود

به هر نکته ای آگهی دارد او                                                        به دنیای خود برتری دارد او

اگر آسمان را که او آفرید                                                           که کس تا کنون آخرش را ندید

به جای همین ماه و خورشیدها                                                   به جای همین اختران در سما

به جای هزاران ستاره که هست                                                   به جای هر آنچه که پیدا و هست

به جای همه کهکشان ها که ما                                                    ببینیم و هیچ گاه نه تا انتها

به جای همه خلقتش او فقط                                                      یکی از عناصر فقط آب شط

که او آفرید لس بدش بهرما                                                        بیاید ستودش به نام خدا

خدایی که در عالم کبریا                                                            خدایی که در قعر آی سیاه

خدایی که در بطن دریای خود                                                    پدید آورد کوه یخ چون احد

پدید آورد جانور چون نهنگ                                                      به زیر همان یخ نمایند جنگ

خدایی که لای همه بوته ها                                                       نمایان کند پشه های سیاه

خدایی که ماران بی دست و پا                                                    کند خلق در زیر شن ماسه ها

خدایی که از پشه ای آفرید                                                       چنان حکمتی کس کتابش ندید

همان که کند شیره جان عسل                                                   اگر دیده ای از تو او این عمل

بیاید فرستاد بر او ثنا                                                               ثنا هم به زنبور و هم بر خدا

خدایی که ناطق نمود آدمی                                                       خدایی که دارد ز ما آگهی

به هر بت اگر ما کنیم سجده ای                                                  و یا تا ابد بد کنیم بنده ای

به یک ذره اش کی نشیند غبار؟                                                  غبار هم از اوست او بود کردگار

خدایی تو دانی که من بنده ام                                                     همان بنده ی خوار و شرمنده ام

خدایا تو خلقم نمودی چنین                                                      ز خود نعمتم  داده ای در زمین

منم آن که لایق ز نعمت نیم                                                      اگر لایقم جان بخواه از تنم

تو هستی و در این جهان و زمان                                                  کجا جز تو پیدا کنم لامکان

منم آن که در نام خود گفته ام                                                    به خود چون جفا کردم آزرده ام



منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب
تمامی حقوق این وب سایت برای گروه آواساز محفوظ است